محسن ابوالفتحی فیروزآبادی، مدیرعامل مجموعه طلاین، تأکید میکند که آنچه در طول مدت قطع اینترنت رخ داده، صرفاً یک اختلال مقطعی نبوده، بلکه بهطور جدی زیرساختهای حیاتی اقتصاد دیجیتال کشور را هدف قرار داده است.
ابوالفتحی فیروزآبادی میگوید: «با وجود گذشت مدت طولانی، هنوز به سطحی از پایداری اینترنت نرسیدهایم که بتوان بر اساس آن برنامهریزی کرد. مسئله فقط اینترنت نبود؛ همزمان با آن، اختلال در سیستمهای پیامکی و حتی تماسهای تلفنی را هم تجربه کردیم. در عمل، هر سه زیرساخت اصلی اقتصاد دیجیتال یعنی اینترنت، پیامک و تلفن با مشکل مواجه شد.»
به گفته مدیرعامل طلاین، اقتصاد دیجیتال بیش از هر چیز به ارتباط پایدار و قابل پیشبینی نیاز دارد؛ ارتباطی که در این مدت عملاً از بین رفته است. او توضیح میدهد: «راههای ارتباط ما با مشتریان قطع شد، ارتباطات داخلی با همکاران مختل شد و استفاده از زیرساختهای حیاتی، حتی در سادهترین موارد مانند ارسال پیامک، عملاً امکانپذیر نبود. این شرایط را میتوان به شکستن ستون فقرات اقتصاد دیجیتال تشبیه کرد.»
ابوالفتحی فیروزآبادی درباره خسارتهای اقتصادی این دوره میگوید: «در کوتاهمدت، زیانهای مالی قابل برآورد هستند؛ از کاهش درآمد گرفته تا افزایش هزینههای سربار و ناتوانی در جذب کاربران جدید یا حتی از دست دادن مشتریان فعلی. اما نگرانی اصلی ما هزینههای بلندمدتی است که این قطعی به اقتصاد دیجیتال کشور تحمیل میکند.»
او با اشاره به ماهیت کسبوکارهای مالی و حوزه طلا تأکید میکند: «سرمایهگذاری در این فضا بدون اعتماد و شفافیت اساساً ممکن نیست. ناپایداری و غیرقابل پیشبینی بودن اینترنت، اعتماد کاربران را تضعیف میکند و آنها را به سمت پلتفرمهای پایدارتر، حتی خارج از کشور، سوق میدهد. وقتی کل کشور در وضعیت ناپایدار اینترنتی قرار میگیرد، این مهاجرت تقریباً اجتنابناپذیر است.»
شاید وقت آن رسیده که تصمیمگیران از خود بپرسند چرا یک کسبوکار دیجیتال باید در ایران فعالیت کند؟ وقتی اینترنت ناپایدار و غیرقابل پیشبینی است، پاسخ به این سؤال هر روز سختتر میشود
مدیرعامل طلاین با اشاره به وضعیت استارتاپها و شرکتهای نوپای دیجیتال میگوید: «تابآوری هر شرکت سقف مشخصی دارد. قرار نیست یک کسبوکار برای همیشه در شرایط فرسایشی دوام بیاورد. کاهش درآمد، فشارهای روحی، فرسودگی تیمها و از بین رفتن اعتماد کاربران، در نهایت انگیزه ادامه فعالیت را از بین میبرد. در چنین شرایطی، حتی اگر از نظر فنی امکان ادامه باشد، امید و انگیزهای برای ادامه باقی نمیماند.»
ابوالفتحی فیروزآبادی درباره زمان بازگشت کسبوکارها به شرایط پیش از قطعی اینترنت میگوید: «بخش فنی شاید بتواند در مدت کوتاهی دوباره فعال شود، اما مسئله اصلی اعتماد از دسترفته است. روحیهای که تخریب شده و امیدی که نسبت به فعالیت در ایران از بین رفته، به این سادگی بازنمیگردد. بهنظر من، بازسازی این اعتماد ممکن است بیش از پنج سال زمان ببرد.»
او با طرح یک پرسش اساسی میافزاید: «همیشه از خودمان میپرسیم چرا مشتری باید از ما خرید کند، اما شاید وقت آن رسیده که تصمیمگیران از خود بپرسند چرا یک کسبوکار دیجیتال باید در ایران فعالیت کند؟ وقتی اینترنت ناپایدار و غیرقابل پیشبینی است، پاسخ به این سؤال هر روز سختتر میشود.»
این فعال اقتصاد دیجیتال، ناامیدی نیروی انسانی متخصص و سرمایهگذاران را یکی از تبعات اجتماعی مهم این وضعیت میداند و میگوید: «ما در رقابت هستیم؛ رقابت برای جذب سرمایه، نیروی متخصص و کارآفرین. وقتی کشورهایی مانند امارات یا ترکیه بسترهای پایدار و جذاب فراهم میکنند، طبیعی است که افراد و کسبوکارها آن فضاها را انتخاب کنند. ناامنی اینترنتی، این رقابت را بهوضوح به ضرر ما تمام میکند.»
ابوالفتحی فیروزآبادی درباره ایده جایگزینی اینترنت بینالملل با یک شبکه کاملاً داخلی تصریح میکند: «جامعه تجربه اینترنت آزاد را داشته و به عقب بازنمیگردد. از سوی دیگر، زیرساختهای داخلی کشور آمادگی چنین کاری را ندارند و محدود کردن اینترنت به مرزهای کشور، نه برای مردم جذاب است و نه برای کسبوکارها. اقتصاد ایران به ارتباطات بینالمللی نیاز دارد و انزوا در فضای دیجیتال، عملاً به زیان همه تمام میشود.»
مدیرعامل طلاین در پایان تأکید میکند: «با تفکرات صد سال پیش نمیتوان اینترنت را مدیریت کرد. بستن مرزهای دیجیتال نه ممکن است و نه مؤثر. راهحل این است که زیرساختی پایدار و قابل اتکا ایجاد شود تا مردم و کسبوکارها بتوانند بدون نگرانی از مسائل سیاسی یا امنیتی، فعالیت خود را ادامه دهند. اعتماد، مهمترین سرمایه اقتصاد دیجیتال است و بدون آن، هیچ رشدی اتفاق نخواهد افتاد.»
نظر شما